عضویت تلگرام عضویت اینستاگرام

پیدایش انسان‌های جاودانه با فناوری‌های آینده!

برساخت گرایان بر این باورند که فناوری های همگرا، دوگانه های آدمی چون مرگ و زندگی را تغییر خواهند داد. اگر روزی جاودانگی یا حداقل افزایش عمر آدمی به چندصدسال تحقق یابد یا قابلیت های حواس آدمی به گونه ای توسعه یابد که بتواند فراتر از حواس امروز با هستی ارتباط برقرار کند یا راه های جدیدی برای انتقال معنا بین افراد به وجود آید، تجربه زندگی برای آدمی چگونه خواهد بود؟

♲ روند تحولات معرفتی- تکنولوژیک حکایت از آن دارد که آدمیان می توانند مرگ خود را با توسل به شیوه های مختلف ، از جمله بازسازی مستمر اجزای بدن خود، به تاخیر بیندازند. انتقال داده ها و معانی در میان آدمیان به شیوه هایی بسیار موثرتر از شیوه های مرسوم کنونی و حتی بالاتر از آن، امکان دستیابی به محتوای ذهن افراد و خوانش فکر آنان، احتمالی دورازدسترس نخواهد بود.

♻️ سناریو ای که این روزها موضوع بحث بسیاری از فلاسفه و دانشمندان است و از حیث بازه زمانی، احیانا در دوره ای کوتاه تر از سناریوی نخستین قابل تحقق است، ظهور موجودی است که از او با عنوان «پساانسان/ مابعد انسان» (post-human) یاد می شود.

♲ این سناریو متکی به این ملاحظه واقع بینانه است که رشد بی وقفه دانش- فناوری های شزان حتی درحال حاضر، امکان تقویت قوای ذهنی و بدنی آدمیان را (خواه با دست کاری های ژنتیکی و خواه با استفاده از انواع داروها و مواد شیمیایی)، فراهم آورده است.

♲ می توان وضع و حالی را در نظر گرفت که در آن فرزندان آدمیان کنونی با دست کاری های ژنتیکی با توانایی های به مراتب بیشتر و چشمگیرتر از والدین خود خلق شوند.

♲ این فرزندان سپس توانایی مکتسب را از طریق ژن های خود به فرزندان و نوه ها و نسل های بعد از خود منتقل می کنند. به این ترتیب نسلی از موجوداتی پدید می آید که شباهتشان با آدمیان کنونی قابل قیاس با شباهت آدمیان کنونی به شمپانزه ها یا نئاندرتال ها خواهد بود..