عضویت تلگرام عضویت اینستاگرام

سندروم عملگرایی نمایشی و دروازه بان نگون بخت

فرض کنید که شما دروازه بان یک تیم فوتبال هستید و اکنون پنالتی شده است و شما باید در برابر ضربه پنالتی قرار بگیرید در ضمن می دانید شانس اینکه توپ به چپ، راست یا وسط زده شود، هر کدام ۳۳ درصد است. خوب شما به کدام سمت خواهید پرید؟ چند درصد امکان دارد که شما در وسط دروازه بمانید؟

اصولا چرا در اغلب موارد دروازه بان به سمت چپ یا راست می پرد و در واقع فقط از ۶۶ درصد دروازه دفاع می کند. شما تا حالا چند دروازه بان را دیده اید که وسط دروازه بماند؟ احتمالا حداکثر یک یا دوتا
اما موضوع چیست؟ با اینکه شما به عنوان دروازه بان می دانيد که ۳۳ درصد ممکن است توپ به وسط زده شود، اما اینکه وسط دروازه بیاستيد، کاری نکنيد و توپ گل شود، خیلی ترسناک است. در واقع شما به عنوان یک دروازه بان ترجیح می دهيد یک کاری بکنيد حتی اگر آن کار الزاماً درست نباشد.
یک لحظه تصور کنید که دروازه بان تیم محبوبتان در مقابل یک ضربه پنالتی ۱) شیرجه بزند و گل بخورد ۲) بیاستد و گل بخورد…. احتمالا در مورد ۲ او را سرزنش می کنید در حالی که از نظر منطقی این دو مورد هیچ فرقی ندارد و او گل خورده.
به این اتفاق «خطای عمل» یا «عملگرایی نمایشی» گفته می شود. همین رفتار را در برخی سرمایه گذاران بورس می بینیم. وقتی نمی توانند تحلیل درستی انجام دهند، نمی توانند کاری نکنند و ترجیح می دهند حتی شانسی یک معامله انجام دهند.

☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
برای ما گفتن این که نمی دانم خیلی سخت است. همچنین برای ما اینکه بگوییم فعلا نباید دست به کاری زد و باید منتظر ماند نیز بسیار سخت است. بگذارید بیشتر توضیح دهم:

فکرش را بکنید موضوعی رخ می دهد و هیات مدیره شما را به عنوان مدیر عامل فراخوانده است و از شما می پرسد با توجه به کاهش قیمت ها و ضرری که متحمل شده ایم چه باید کرد؟ و شما می گویید هیچ کاری نباید کرد. دقیقا همین موقعیتی که ما هستیم بهترین موقعیت است. جو روانی بسیار سنگینی علیه شما شکل خواهد گرفت. شما به بی عملی و بی خیالی متهم خواهید شد. [با اینکه تصمیم شما مبتنی بر یک تحلیل دقیق است که هر گونه تغییری باعث افزایش زیان خواهد شد].

خود را در یک موقعیت دیگر قرار دهید: متوجه شده اید که فرزند شما، از مواد مخدر یا محرک استفاده کرده است. خانواده اکنون منتظر واکنش شماست. همه فکر می کنند که باید کاری کنید. اما شما موقعیت را عقلایی (و نه هیجانی) را بررسی و تحلیل کرده اید و به این نتیجه رسیده اید که تا یک ماه آینده نباید هیچ کاری انجام دهید. در خانواده جو علیه شما سنگین خواهد شد شما به بی مبالاتی و سست عنصری متهم خواهید شد.
یا ممکن است یک کشور علیه شما قوانین محدودیت آفرین تصویب کرده باشد، شما به عنوان رییس جمهور یا … مجبورید به خاطر همان جو سنگین کاری کنید حتی اگر در عمیق ترین لایه های وجودی خودتان به این تحلیل رسیده باشید که نباید کاری کرد.

این مثال ها را زدم تا یک نکته مهم را بگویم: در کتاب های موفقیت و روانشناسی می نویسند که اقدام، شجاعت می خواهد من می خواهم بگویم که شجاعت عدم اقدام [در زمانی که عدم اقدام، منطقی تر است] بسیار مهم تر است. اگر می خواهید روی اراده خودتان کار کنید هر دو اراده را تقویت کنید: هم اراده اقدام و هم اراده عدم اقدام با وجود جو سنگین.
گاهی اقدام نکردن، بهترین اقدام است.