عضویت تلگرام عضویت اینستاگرام

چرا برخی مدیران وسازمانها از درک آینده ناتوانند؟

💢 نویسندگان کتاب دوباره بیندیشید به این مسأله‌ای اشاره می‌کنند که چرا رهبران خوب گاهی تصمیمات بدی می‌گیرند. این نویسندگان به‌همراه والتر درزکو، آینده‌پژوه مقیم کانادا، دراین‌باره به بسیاری از اخلال‌های شناختی اشاره می‌کنند که برخی از آن‌ها به این شرح است:

۱⃣ خوشبینی متعصبانه: گرایش افراد به خوش‌بینی بیش از اندازه دربارۀ اقدامات برنامه‌ریزی شده و اغراق دربارۀ احتمال وقوع رویدادهای خوشایند و ناچیزانگاشتن احتمال بروز رویدادهای ناخوشایند.

۲⃣غفلت از رقیبان: گرایش به برنامه‌ریزی بدون درنظرگرفتن واکنش‌های رقیبان.

۳⃣اثر بیش اعتمادی: اغراق دربارۀ میزان مهارت‌ها و توانمندی‌ها که به اغراق دربارۀ توان تأثیرگذاری بر رخدادهای آینده و کسب عبرت از رخدادهای گذشته و غفلت‌ورزیدن از نقش عنصر بخت میانجامد.

۴⃣نادیده‌گرفتن تأثیرات: گرایش افراد به اغراق دربارۀ تأثیر یا شدت تأثیر وضعیت‌های آینده.

۵⃣تأکید بر حذف: گرایش به نشان‌دادن بدی‌ها بیش از اندازۀ واقعی آن‌ها یا کمتر غیراخلاقی‌دانستن حذف کامل آن‌ها (انفعال).

۶⃣تأکید بر اینکه محصولی در شرکت یا مؤسسه‌ای ابداع یا تولید نشده است: گرایش به نادیده‌گرفتن این مسأله که نوعی فرآورده یا خدمات یا راه‌حلی وجود دارد، تنها به این دلیل که منبع تولیدکنندۀ آن پایین‌تر یا متخاصم تلقی

می‌شود.

۷⃣سفسطۀ برنامه‌ریزی: گرایش به ناچیزانگاشتن زمان‌های انجام‌ مسؤولیت‌ها

۸⃣تفکر خیالی: شکل‌گیری باورها و اتخاذ تصمیم‌ها براساس آنچه تصور آن خوشایند است، نه براساس واقعیت و منطق.

۹⃣خطای اولیه در نگرش به فناوری: بازاریاب‌ها و فروشنده‌ها و سرمایه‌گذاران مشتاق تمایل دارند در کوتاه‌مدت تأثیرات هرگونه فناری جدید را بیش از اندازه نشان دهند و در درازمدت ناچیز.

🔟خطای جایگزینی فناوری: خطایی است که از باور به جایگزینی فناوری‌های موجود توسط فناوری‌های نوین و سرعت به‌نسبت بالای این جایگزینی ناشی می‌شود؛ اما واقعیت آن است که فناوری‌های رقیب، اغلب، دوره‌ای طولانی با یکدیگر هم‌زیستی می‌کنند و در این مدت، فناوری قدیمی‌تر، خود را بازتعریف می‌کند و ارتقا می‌دهد؛ برای مثال، فناوری رادیو و تلویزیون.

۱⃣۱⃣خطای تسریع: باور به این‌که فناوری نوپدید، تنها مشکلات قدیمی را رفع می‌کند و مکمل سامانه‌های فناورانۀ موجود است؛ اما فناوری‌های تازه‌ای، به‌ویژه فناوری‌های اصلی و بنیادین، زیربنای سامانه‌های کاملاً جدیدی را شکل می‌دهد و درنتیجه، مشکلات سامانه‌ای جدیدی را نیز به‌دنبال دارد که آثار و پیامدهای آن‌ها برای ما روشن نیست. برای مثال، موتورهای برق برای خطوط آهن، خودروهای راهسازی، رایانه‌های شخصی برای اینترنت، نانوفناوری و زیست‌فناوری برای ساختار درونی بدن انسان ـ پروژۀ ژنوم انسانی و HapMap و SNP.

۲⃣۱⃣خطای نوشدارو تلقی‌کردن یک فناوری: بر این باور اشتباه استوار است که فناوری نوین، نوشدارو و درمان انواع مشکلات اجتماعی به شمار می‌آید.

۳⃣۱⃣خطای الگوسازی و معنادهی: مشکل درک ارتباطات مهم و جدید بین حوزه‌های به‌ظاهر بی‌ربط و متفاوت فناوری، به‌ویژه در جاهایی که این ترکیب نوظهور حوزه‌ها دقیقاً به شکل‌گیری فرصت‌های توسعه‌ای سریع می‌انجامد.

۴⃣۱⃣خطای تأثیرات اجتماعی: اغلب اوقات، افرادی که کوشیده‌اند آینده را پیش‌بینی کنند، بیش از هر چیز، بر فناوری متمرکز شده‌اند و از توجه به ابعاد اقتصادی و اجتماعی قضیه غفلت کرده‌اند.

۵⃣۱⃣خطای زندانی‌شدن در زمان: بدون درک و شناخت خطا، این امکان آن وجود دارد که افراد اسیر روح زمانۀ خود (زایت‌گایست ) باشند و به‌اشتباه، باور کنند که مسایلی مهم امروز همچنان مسایل بزرگ فردا باقی خواهد ماند.

۶⃣۱⃣خطای معیار تصمیم‌گیری: باور به اینکه تنها ملاحظات منطقی اقتصادی، عوامل تأثیرگذار در انتخاب و ترجیح یک فناوری بر فناوری دیگر است؛ بااین‌حال، ملاحظات به‌ظاهر غیرمنطقی در چنین گزینش‌هایی تأثیر دارد.

۷⃣۱⃣خطای خلأ اطلاعاتی: اطلاعاتی که مطالعات آینده‌نگاری علم و فناوری بر آن‌ها مبتنی است، اغلب کافی نیست. توسعۀ فناوری فرایندی خطی یا شفاف یا به تمامی پیش‌بینی‌پذیر نیست. پیشرفت‌های شگفت‌انگیز،درست

مانند فعالیت‌های محرمانه نیرو‌های نظامی خود را به‌شکل ناگهانی نمایان می‌کنند؛ یا شروع کاری سرّی، پیش از آنکه به‌صورت ناگهانی علنی شود.