عضویت تلگرام عضویت اینستاگرام

آب،بحران سفید و آینده سیاه آن

نویسنده :
دکتر سعید خزایی

در حال حاضر بیش از هفت ميلیارد نفر روی زمین زندگی می‌کنند.اگر انقراض نسل در مورد گونه‌های دیگر روی دهد، اثری بر ما ندارد. اما اگر این مسأله برای ما روی دهد، مسأله بسیار مهمی خواهد بود.بحران آب، دی اکسید کربن و آب و تغییرات اقلیمی، افرادی را تحت تاثیر قرار میدهد که برای انطباق با آن ناتوان هستند.پیامد کلیدی تغییر آب و هوا که باید سیاستمداران را نگران سازد، این است که چگونه افزایش دما، افزایش سطح دریاها و آب و هوای خشک و غیر قابل پیش بینی، امنیت غذایی میلیون‌ها و شاید صدها ميلیون انسان را تهدید می‌کند، كه البته اين تنها يك مساله بشردوستانه نيست. اگر میلیون‌ها نفر مشکل دسترسی به آب و غذا داشته باشند، کاری را انجام می‌دهند که هر کس دیگر انجام خواهد داد:آنها به مناطق ديگری مهاجرت می‌کنند که امکان دسترسی به منابع بیشتر است.
بی تردید،این مهاجرت عظیم پایداری در سرتاسر جهان را مختل می‌کند.
🔸آب به طور اخص در چند سال آینده از مشکلات جدی خواهد بود، اما این مسأله آن گونه که مردم انتظار دارند نیست. براي ساختن همبرگر یازده هزار لیتر و برای ساختن یک اتومبیل معمولی۸۵۰۰۰ لیتر آب نياز است و مصرف روزانه هر فرد ۱۳۵ لیتر است (كه بیشتر آن نيز به هدر می‌رود) آب و یا به صورت دقیق‌تر، کمبود آب با توجه به رشد جمعیت و شهرنشینی، از چالشهای بزرگ آینده است.
این مشکلات ممکن است قابل حل باشد،

شرکت کوکاکولا برای دزدیدن آب از شهر مورد انتقاد قرار می‌گیرد و ایالت‌های چین یکدیگر را به برداشت سهم بیشتری از باران از راه باردار کردن ابرها و تلاش به افزایش آبیاری در مناطق مختلف متهم می‌کنند. به این ترتیب دزدی آب یکی از جرم‌های قرن بیست و یکم است. نیمی از جمعیت جهان تا سال ۲۰۲۵ در مناطقی زندگی می‌کنند که درگیرتنش‌های آبی است و برخی ديگر از کشورها نيز دچار مشکلات بسيار شدیدی می‌شوند.

بحران آب چه نتایجی در پی دارد؟ فروش آب‌های درون بطری از دیدگاه اخلاقی نادرست خواهد بود.زیرا متضمن خارج کردن آب از یک ناحیه و فروختن آن در ناحیه دیگري است. در مورد آسیا این مسأله یعنی۱۰۰۰۰کیلومترحمل آب و مشارکت در تولید دی اکسید کربن در کانادا.برخی از کلیساها تشویق می‌شوتد که به استناد توجیهات اخلاقی و اجتماعی، فروش آب درون بطری را ممنوع کنند.
تئوری مشابهی در مورد سایر نوشیدنی‌ها و حتی نان وجود دارد. بر این اساس همان‌طور که برایان اپلیارد می گوید، خوردن کاهو ممکن است از لحاظ اجتماعی قابل قبول نباشد،زیرا رشد این گیاه از لحاظ زیست محیطی مناسب نیست، مقدار آب (و گاهی گرمای) زیادی مصرف می‌کند و ارزش غذایی آن نزدیک به صفر است.
همین مسأله در مورد هندوانه و خیار نيز صادق است. کشاورزی حدود شصت درصد از آب رود خانه‌ها و سفره‌های زیرزمینی را مصرف میکند و این در حالی است که نسل حاضر نسبت به نسل گذشته به دو برابر غذای بیشتر نیاز دارد و برای رسیدن به این هدف، سه برابر بیشتر آب نياز داريم. هر کیلو گرم برنج به ۲ تا ۳ هزار لیتر آب نیاز دارد. 🔸سیاستمداراني نیز كه در حال تصمیم گیری هستند. در این شرایط متهم هستند.آلودگی رودخانه‌ها و دریاچه‌ها با ساختن سد و ایجاد شبکه لوله کشی آب و شرکت‌های آب به سمت متمركز شدن حركت خواهند كرد.
استفاده هر صنعت از آب، از صنایع غذایی گرفته تا پوشاک، تحت نظارت بوده و از دانشمندان درخواست می‌شود که گونه‌های غلات مقاوم به خشکسالی را عرضه کنند. شايد پليس امنيت آب نيز ايجاد شود!
🔸سرانجام، ارتباط بین آب و کارایی اقتصادی تشریح می‌شود. آب می‌تواند برای اقتصاد و به ویژه چین، پاشنه آشیل باشد. در حال حاضر ۴۰۰ شهر از ۶۰۰ شهر بزرگ چين مشکل کمبود آب دارد که می‌تواند نقش مهمی در مدل‌های توسعه آنها باشد.